Παρακλητικός Κανών στην Παναγία Χρυσοπολίτισσα

Παρακλητικός Κανών στήν Ὑπεραγία Θεοτόκο τήν ἐπονομαζόμενην Χρυσοπολίτισσα

Εὐλογητός ὁ Θεός ἠμῶν, πάντοτε, νῦν, καί ἀεί, καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων.

Ἀμήν.

Ψαλμός 142

Κύριε εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου, ἐνώτισαι τήν δέησίν μου ἐν τή ἀληθεία σου, εἰσάκουσόν μου ἐν τή δικαιοσύνη σου. Καί μή εἰσέλθης εἰς κρίσιν μετά τοῦ δούλου σου, ὅτι οὐ δικαιωθήσεται ἐνώπιόν σου πᾶς ζῶν. Ὅτι κατεδίωξεν ὁ ἐχθρός τήν ψυχήν μου ἐταπείνωσεν εἰς γῆν τήν ζωήν μου. Ἐκάθησε μέ ἐν σκοτεινοῖς ὡς νεκρούς αἰῶνος καί ἠκηδίασεν ἐπ’ ἐμέ τό πνεῦμα μου, ἐν ἐμοί ἐταράχθη ἡ καρδία μου. Ἐμνήσθην ἡμερῶν ἀρχαίων, ἐμελέτησα ἐν πάσι τοῖς ἔργοις σου, ἐν ποιήμασι τῶν χειρῶν σου ἐμελέτων. Διεπέτασα πρός σέ τάς χεῖράς μου, ἡ ψυχή μου ὡς γῆ ἄνυδρος σοί. Ταχύ εἰσάκουσόν μου κύριε ἐξέλιπε τό πνεῦμα μου. Μή ἀποστρέψης τό πρόσωπόν σου ἀπ’ ἐμοῦ καί ὁμοιωθήσομαι τοῖς καταβαίνουσιν εἰς λάκκον. Ἀκουστόν ποίησον μοί τό πρωί τό ἔλεός σου ὅτι ἐπί σοῖ ἤλπισα. Γνώρισον μοί, Κύριε, ὁδόν ἐν ἡ πορεύσομαι ὅτι πρός σέ ἤρα τήν ψυχήν μου. Ἐξελού μέ ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου, Κύριε, πρός σέ κατέφυγον. Δίδαξον μέ τοῦ ποιεῖν τό θέλημά σου ὅτι σύ εἰ ὁ Θεός μου. Τό πνεῦμα σου τό ἀγαθόν ὁδηγήσει μέ ἐν γῆ εὐθεία, ἕνεκα τοῦ ὀνόματός σου, Κύριε ζήσεις μέ. Ἐν τή δικαιοσύνη σου ἑξάξεις ἐκ θλίψεως τήν ψυχήν μου, καί ἐν τῷ ἐλέει σου ἐξολεθρεύσεις τούς ἐχθρούς μου. Καί ἀπολεῖς πάντας τούς θλίβοντας τήν ψυχήν μου ὅτι ἐγώ δοῦλός σου εἰμι.

Θεός Κύριος, καί ἐπέφανεν ἠμίν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.

Ἐξομολογεῖσθε τῷ Κυρίω, καί ἐπικαλεῖσθε τό ὄνομα τό ἅγιον αὐτοῦ.

Θεός Κύριος…

Πάντα τά ἔθνη ἐκύκλωσαν μέ, καί τῷ ὀνόματι Κυρίου ἤμυναμην αὐτούς,

Θεός Κύριος…

Παρά Κυρίου ἐγένετο αὔτη, καί ἐστι θαυμαστή ἐν ὀφθαλμοῖς ἠμῶν.

Θεός Κύριος...

Χρυσοπολίτισσα ἐκκλήθεις Παρθένε, χρυσαῖς προσρησεσι Θεόν καί Δεσπότην, ὑπέρ ἠμῶν ἀεί ἐξευμενίζουσα, πάντων τῶν ἐν Ὕψωνι κατοικούντων ἡ σκέπη ὁ ναός σου Ἄχραντε καί ἡ Θεία εἰκών σου, ὡς ἰατρεῖα ὤφθησαν σεπτά καί σωτηρίας αἰτία τοῖς μέλπουσι.

Δόξα. Καί Νῦν.

Οὐ σιωπήσωμεν ποτέ, Θεοτόκε, * τάς δυναστείας σου λαλεῖν οἱ ἀνάξιοι, * εἰμή γάρ σύ προϊστασο πρεσβεύουσα, * τίς ἠμᾶς ἐρρύσατο ἐκ τοσούτων κινδύνων; * Τίς δέ διεφύλαξεν ἕως νῦν ἐλευθέρους; * Οὐκ ἀποστῶμεν, Δέσποινα, ἔκ σού, * σούς γάρ δούλους σώζεις ἀεί, ἐκ παντοίων δεινῶν.

Ν' Ψαλμός

Ἐλέησον μέ ὁ Θεός κατά τό μέγα ἔλεός σου, καί κατά τό πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν σου ἑξάλειψον τό ἀνόμημά μου. Ἐπί πλεῖον πλῦνον μέ ἀπό τῆς ἀνομίας μου καί ἀπό τῆς ἁμαρτίας μου καθάρισον μέ. Ὅτι τήν ἀνομίαν μου ἐγώ γινώσκω καί ἡ ἁμαρτία μου ἐνώπιόν μου ἐστι διά παντός. Σοί μόνω ἥμαρτον καί τό πονηρόν ἐνώπιόν σου ἐποίησα, ὅπως ἄν δικαιωθῆς ἐν τοῖς λόγοις σου, καί νικήσης ἐν τῷ κρίνεσθαι σέ. Ἰδού γάρ ἐν ἀνομίαις συνελήφθην καί ἐν ἁμαρτίαις ἐκίσσησε μέ ἡ μήτηρ μου. Ἰδού γάρ ἀλήθειαν ἠγάπησας, τά ἄδηλα καί τά κρύφια της σοφίας σου ἐδήλωσας μοί. Ραντιεῖς μέ ὑσσώπω καί καθαρισθήσομαι, πλυνεῖς μέ, καί ὑπέρ χιόνα λευκανθήσομαι. Ἀκουτιεῖς μέ ἀγαλλίασιν καί εὐφροσύνην ἀγαλλιάσονται ὀστέα τεταπεινωμένα. Ἀποστρεψον τό πρόσωπόν σου ἀπό τῶν ἁμαρτιῶν μου, καί πάσας τάς ἀνομίας μου ἑξάλειψον. Καρδίαν καθαράν κτίσον ἐν ἐμοί ὁ Θεός, καί πνεῦμα εὐθές ἐγκαίνισον ἐν τοῖς ἐγκάτοις μου. Μή ἀπορρίψης μέ ἀπό τοῦ προσώπου σου καί τό πνεῦμα τό Ἅγιον μή ἀντανέλης ἀπ’ ἐμοῦ. Ἀπόδος μοί τήν ἀγαλλίασιν τοῦ σωτηρίου σου καί πνεύματι ἠγεμονικῶ στήριξον μέ. Διδάξω ἀνόμους τάς ὁδούς σου καί ἀσεβεῖς ἐπί σέ ἐπιστρέψουσι. Ρύσαι μέ ἐξ αἱμάτων ὁ Θεός, ὁ Θεός τῆς σωτηρίας μου ἀγαλλιάσεται ἡ γλώσσα μου τήν δικαιοσύνην σου. Κύριε τά χείλη μου ἀνοίξεις καί τό στόμα μου ἀναγγελεῖ τήν αἴνεσίν σου. Ὅτι εἰ ἠθέλησας θυσίαν, ἔδωκα ἄν, ὁλοκαυτώματα οὐκ εὐδοκήσεις. Θυσία τῷ Θεῶ πνεῦμα συντετριμμένον, καρδίαν συντετριμμένην καί τεταπεινωμένην ὁ Θεός οὐκ ἐξουθενώσει. Ἀγάθυνον, Κύριε, ἐν τή εὐδοκία σου τήν Σιων, καί οἰκοδομηθήτω τά τείχη Ἱερουσαλήμ. Τότε εὐδοκήσεις θυσίαν δικαιοσύνης, ἀναφοράν καί ὁλοκαυτώματα. Τότε ἀνοίσουσιν ἐπί τό θυσιαστήριόν σου μόσχους.

Ὁ Κανών. Ἦχος πλ. δ΄ Πολοῖς συνεχόμενος. Ὠδή ἅ'.

 Χαρᾶς ἡ καρδία μου ἀγαθή, πληροῦται δραμοῦσα, ὥσπερ ἔλαφος τή πηγή, ὑμνῆσαι Παρθένε Θεοτόκε, Χρυσοπολίτισσά σου τά θαυμάσια.

Ἀφράστως σεσάρκωται ὁ Θεός, ἔκ σού Παναγία, ὅθεν γέγονας ἀληθῶς, Παρθένος ἀεί καί Θεοτόκος, ἴνα τιμῶμεν Ἁγνή τήν εἰκόνα σου.

Ἰδίως ἐν Ὕψωνι Ἀγαθή, πιστῶς σέ τιμῶμεν καί εἰκόνα σου τήν σεπτήν, θερμῶς ἀνυμνοῦντες σέ Παρθένε, κατασπαζόμεθα πόθω καί δάκρυσι.

Ραδίως πανάμωμε τῶν δεινῶν, πρεσβείαις σου πάντες ἐκλυτρούμεθα σαῖς λιταῖς, εἰκόνι σου θεία προσκυνοῦντες, καί ἐπ' αὐτή τάς αἰτήσεις προσάγοντες.

Ὠδή γ'. Ουρανίας ἁψίδος.

Ὁ ὅλων Δεσπότης σέ τήν Ἁγνήν Δέσποινα, κεκτῆται μητέραν ἀφράστως αὐτόν κυήσασα, ὅθεν σοί Παναγνέ Χρυσοπολίτισσα Κόρη, πάντες τά αἰτήματα ἐν πίστει κράζομεν.

Ἰσχυκτόνων ὑπάρχεις, θεία εἰκών Ἄχραντε, ὤ Χρυσοπολίτισσα πάντων, ἡ χαριτόβρυτος, ἰσχυροτέρα γάρ, διά τά πάντων ἐν τάχει, διεξάγειν πλήρως σοῖ ἀνατιθέμενα.

Σωτηρίαν αἰτοῦμεν, πληθύς ἔκ σού ἅπασα, πάντες οἱ ἐν Ὕψωνι κόρη, καί θεῖον τόκον σου, Θεόν παντάνακτα κόσμω κηρύττοντες πίστει, τή ἁγνή λοχεία σου πάντας λυτρώσασα.

Παναγία Παρθένε, Χριστιανῶν Σωτείρα, μή μοῦ ἐπιλάθου σου δούλου, ἀλλά μεσίτευσον, τῷ κοσμοκράτορι καί πανάμωμώ σου τόκω εἰς τό παραβλέψε μου τά ἀνομήματα.

Διασωσον Χρυσοπολίτισσα Κόρη τους σέ ὑμνοῦντας, ὅτι πάντες μετά Θεόν εἰς σέ καταεύγομεν, ὡς ἄρρηκτον τείχοςκαι προστασίαν.

Ἐπιβλεψον, ἐν εὐμενεία Πανύμνητε Θεοτόκε, ἐπί τόν πολλοῖς ἑπταικότα σοί ἄχραντε, καί ἴασαι τῆς ψυχῆς μου τό ἄλγος.

Κοντάκιον.   Ἦχος β' Πρεσβεία θερμή.

Προσδέχου θερμῶς ἁγνή Χρυσοπολίτισσα, ἠμῶν τάς λιτᾶς Παρθένε Πανάσπιλε, ἐκτενῶς γάρ κράζομεν Θεοτόκε Δέσποινα φύλαττε, τούς ἐν κνδύνοις ἅπαντας ἠμᾶς ἡ μόνη ἐλπίς τῶν ἐν τῷ Ὕψωνι.

Ὠδή δ΄. Εἰσακήκοα, Κύριε.

Ἀνθρωπίνως ὑμνοῦμεν σέ, τήν ὑπό ἀγγέλων Χρυσοπολίτισσαν, ὑμνουμένην καί βοῶμεν σοί, προσδεξε Παρθένε τούς τιμώντας σέ.

Ρεῖθρον θεῖον ἡ χάρις σου, καταξηρανθεῖσαν ψυχήν μου ὕδασι, καταρδεύει θεοφόροις σου, καί καθοδηγεῖ πρός μετάνοιαν.

Θεοτόκε ὑπέρτιμε τῶν Ἁγίων Θεοχαρίτωτε, καθορῶντες τήν εἰκόνα σου, ὑπ' αὐτῆς ἀντλοῦμεν πάσα δύναμιν.

Εὐδοκία καί χάριτι, ἀπολελυμένοι πάντες ἐρρυσθημεν, τοῦ Υἱοῦ σου θεοκόσμητε ἐναθρωπισθέντος τή λοχεία σου.

 Ὠδή ἐ΄. Φώτισον ἠμᾶς.

Ναῦς ἡ τῶν ψυχῶν, τρικυμίαις τοῦ ἀλάστορος, ὑπερέχουσα Ἁγία εἰκών, γέρας κατέχει ἡ σεπτή Χρυσοπολίτισσα.

Ἔχομεν ὑμεῖς πάσης θλίψεως ἀντιλυτρον, τῷ προσπίπτειν σοί παρθένε ἀεί, καί πάντες πίστει οἱ ἐν τῷ Ὕψωνι τιμῶμεν σέ.

Ὄροι καί βουνοί, καί οἱ λίθοι σου κεκράξονται, τάς πολλᾶς σου Θεομήτωρ ἁγνή, εὐεργεσίας τάς πρός ἠμᾶς Χρυσοπολίτισσα.

Ὠδή στ΄. Τήν δέησιν ἐκχέω.

Ρεόντων, τῶν ἐν βίω Δέσποινα, μέσον ἵσταμαι Παρθένε ὁ τάλας καί τή φθορά Θεοτόκε ὑπείκων, σέ μῆτερ ἔχω βεβαίαν ἀντίληψιν, ταχείαν γάρ καί σταθηρᾶν, Παναγία μου ὅθεν βοήθει μοί.

Ἡ πάντων τῶν εὐσεβῶν Πανάχραντε, σωτηρία καί ἐλπίς σύ ὑπάρχεις, ὅθεν καμού μή παρίδης τό δάκρυ, καί τόν οἰκτρόν στεναγμόν τῆς καρδίας μου, ἰάτρευσόν μου τῆς ψυχῆς τάς πληγᾶς πλημμελῶς ἄς ἐποίησα.

Χαρᾶς μου ἡ καρδία πέπλησται καθορώσα τήν ἁγίαν μορφήν σου, τήν ἐν ἠμίν κειμήλιον μέγα, καί θησαυρόν ἀνεξάντλητον μένουσαν, τήν ἔνδοξον καί ἱεράν καί ἁγίαν εἰκόνα σου Ἄχραντε.

Ρητόρων ὑπερτέρα δέδεικται, χρυσοστόλιστε ἁγία Παρθένε, ἡ προσφιλής Θεοτόκε εἰκών σου, τοῖς παραδόξοις Πανάμωμε θαύμασι, ρημάτων πλήθους πρακτικῶς, ὡς εἰκός ταῦτα πάσιν ἐμφαίνουσα.

Διασωσον Χρυσοπολίτισσα Κόρη τους σέ ὑμνοῦντας, ὅτι πάντες μετά Θεόν εἷς σέ καταφεύγομεν, ὡς ἄρρhκτον τεῖχος καί προστασίαν.

Ἄχραντε, Χρυσοπολίτισσα Δέχου τάς ἱκεσίας, τῶν τιμώντων τήν ἱεράν καί θείαν εἰκόνα σου, καί λύτρωσαι ἐκ παντοίας ἀνάγκης.

Κοντάκιον. Ἦχος β'. "Προστασία".

Προστασία τῶν Χριστιανῶν ἀκαταίσχυντε σύ ὑπάρχεις Θεοτόκε πανάμωμε ὤ Παρθένε ἁμαρτωλῶν προσδέχου τάς φωνᾶς καί ρύσαι πάντας πειρασμῶν Χρυσοπολίτισσα ἁγνή ταῖς πρεσβείαις σου παναγνέ. τάχυνον ἐξελέσθαι τῶν δεινῶν τους τιμώντας τήν ἀπεικόνισιν σεμνή Θεοτόκε τήν ἁγίαν σου.

Κοντάκιον. Ἦχος β'.

Προστασία τῶν Χριστιανῶν...

Εὐαγγέλιον ἐκ τῆς μικρας παρακλήσεως

Δόξα. Ταῖς τῆς Παναχράντου καί Χρυσοπολιτίσσης, ἑξάλειψόν μου Σῶτερ τά πλήθη τῶν πταισμάτων.

Καί νῦν. Ταῖς τῆς Θεοτόκου...

"Ἐλέησον μέ ὁ Θεός...".

Ἦχος πλ. β'. Ὅλην ἀποθέμενοι.

Ἄσπιλε Πανάμωμε Χρυσοπολίτισσα Κόρη, σκέπε τούς προστρέχοντας τῷ ναῶ σου Παναγνέ τῷ ἐν Ὕψωνι, νόσων ἁπάλλαξον, ρυσαι τούς κράζοντας, Παναγία τή πρεσβεία σου δώρησαι Δέσποινα πάντων αἰτημάτων τήν πλήρωσιν, ἄλλην γάρ οὐκ ἔχομεν πλήν σου σωτηρίας βεβαίωσιν. Μή οὔν διαλείπης πρεσβεύειν ὑπέρ πάντων ἀγαθή, πρός τόν Υἱόν σου καί Κύριον καί Θεόν Παντάνακτα.

Οὐδείς προστρέχων ἐπί σοῖ, Χρυσοπολίτισσα θρηνῶν ἐξελεύσεται, ἐκ τοῦ ναοῦ σου Θεοτόκε, ἀλλ' ἐν πίστει προσπίπτων τή εἰκόνι σου Ἄχραντε, τάχει λαμβάνει τό αἰτούμενον.

Μεταβολή τῶν ἀπιστούντων, ἀπαλλαγῆ τῶν ἐν τοῖς πταίσμασι Δέσποινα, Θεοτόκε Παρθένε, ἡ εἰκών σου ἡ σεπτή, Ὕψωνος παλλάδιον μέγα, πάντων δέ ἐλπίς καί σωτηρία, Κυπρίων προστασία ἱερά.

Ὠδή ζ΄. Οἱ ἐκ τῆς Ἰουδαίας.

Ὑπερύμνητε Κόρη, τή φρικτή σου λοχεία πιστοί ἐρρυσθημεν, Χριστόν γάρ τόν Σωτήρα, τῷ κόσμω ἐδωρήσω τῶν βροτῶν τήν ἀνάκλησιν, Χρυσοπολίτισσα ἁγνή, Παρθένε Θεοτόκε.

Σού τήν θείαν ἐκόνα, προσκυνοῦμεν ἐν πίστει οἱ ἐν τῷ Ὕψωνι, καί πλήν σου καταφεύγειν, οὐκ ἔχομεν τί ἄλλον, ὑπερύμνητε Δέσποινα, Χρυσοπολίτισσα ἁγνή, Παρθένε Θεοτόκε.

Ὁ Δεσπότης τῶν ὅλων, ἐν γαστρί σου ἀσπόρως ἁγνή σεσάρκωται, καί σού ἡ θεία χάρις, εἰκόνι σου φιλτάτη, παραδόξως ἐσκήνωσεν, Χρυσοπολίτισσα ἁγνή, Παρθένε Θεοτόκε.

Παναγία μου δέξαι, ὑμνωδίαν σου ταύτην καί πάντων πλήρωσον, αἰτήματα καί πόθους, τά βάθους ἐκ καρδίας, ἐκτεθέντα σοί ἄχραντε, Χρυσοπολίτισσα ἁγνή, Παρθένε Θεοτόκε.

Ὠδή ἡ΄. Τόν βασιλέα.

Ὁ θεῖος οἶκος, τῆς Παναγίας Παρθένου, ἐν τῷ Ὕψωνι πηγή ἀνεδείχθη, ἡ τῶν ἰαμάτων τοῖς πίστει προσίουσι.

Λιτᾶς προσδέχου, Χρυσοπολίτισσα Κόρη, ἄς συνθέτωμεν τή θεία σου εἰκόνι, καί τῶν αἰτημάτων, τήν πλήρωσιν παρασχου.

Ἴχνος ὑπάρχει, τῆς χάριτός σου δεικνύον, τά θαυμάσια ἡ θεία εἰκών σου, ἄχραντε Παρθένε καί μέγα ἰατρεῖον.

Τίς γάρ οὐ κλίνει, τῶν ἐναντίον αὐχένα, καί τό γόνυ τῆς καρδίας ὁρῶν σου, μόνη Θεοτόκε, τά θεία μεγαλεία.

Ὠδή θ΄. Κυρίως Θεοτόκον.

Ἰδίως σέ Παρθένε, ἐν Ὕψωνι τιμῶμεν, οἱ διά σου σωτηρίαν εὑρόντες ἁγνή, καί προσκυνοῦμεν ἐν πόθω θείαν εἰκόνα σου.

Σύ πάντων ἡ προστάτις, καί ρύστις ἐν ἀναγκαις, καί δεομένων βεβαῖα ἀντιλῆψις, Χρυσοπολίτισσα χαῖρε Πανάσπιλε.

Σημεῖον μέγα ὤφθη, ἐν Ὕψωνι εἰκών σου, ἡ χαριτόβρυτος πάντων βασίλισσα, τοῦ Παραδείσου ἡ κλεῖς ἡ σωτήριος

Ἁγία Θεοτόκε, ἀθλίως τόν ἐν βίω, ρύσαι μέ Παναγνέ πλήθει ἐλέους σου, διά τῆς θείας σου Κόρη ἀπεικονίσεως.

Ἄξιον ἐστίν ὡς ἀληθῶς... Καί τά μεγαλυνάρια.

Χαίροις τῶν ἐν νόσοις ἡ ἰατρός, τῶν ἐν τοῖς κινδύνοις ἡ προστάτις κά ἰβοηθός, τῶν ἐν ταῖς ἀναγκαις ἡ λύτρωσις Παρθένε ὤ Δέσποινα τοῦ κόσμου Χρυσοπολίτισσα.

Ὕψωνος ὑπάρχει σου ἡ εἰκών, καύχημα καί δόξα καί προπύργιον ἱερόν, φύλαξ ἀγρυπνοῦσα ὑπέρ τῶν δεομένων, πρόσ σέ καο προσκύνουντων τόν θεῖον τόκον σου.

Τί σοί προσενέγκωμεν οἱ πιστοί, πάντων γάρ ὑπάρχεις πεπλησμένη τῶν ἀγαθῶν, γένους τῶν ἀνθρώπων ἀπαύγασμα Παρθένε, δυσώπει τοῦ σωθῆναι τούς ἀνυμνοῦντας σέ.

Πᾶσαι τῶν ἀγγέλων...

Εἰς τή ἀπόλυσιν τό κάτωθι Ἑξαποστειλάριον.

Πάντων ἡ ἐλπίς καί βοηθός, ὤ Χρυσοπολίτισσα κόρη, ἡ ἱερά σου εἰκών, ὤφθει τοῖς τιμῶσι σέ Παρθένε Ἄχραντε, ἐν ὑμίν ἡ σωτήριος λύσις τῶν πταισμάτων, νόσων ἐλευθέρωσις, ἀπαλλαγῆ ἐκ δεινῶν, Μῆτερ τῷ νέν Ὕψωνι πάντων, σύ ὑπάρχεις Δέσποινα σπευσον, δυσωποῦμεν ρυσασθαι τούς δούλους σου.

Δί' εὐχῶν...